 Niet in woorden uit te leggen in wat voor een wereld je terecht
komt op de Galapagos Eilanden. Wat ik in zeven dagen heb
gezien overtrof mijn aller stoutse dromen. Het paradijs op
aarde, in optima forma. Zo onschuldig en toch zo sterk.
Manta's 's morgens,
's middags en 's avonds. Eagle ray's bij het ontbijt de
lunch en het diner. Zesentwintig slapende white tif reef
sharks op 23 meter diepte als of ze in de rij lagen voor
een kaartje voor een première. Land- en zee schildpadden
zo groot als de bank bij mij thuis. Dertig lang iquana's
onder een cactus zo hoog als een vlaggenmast. Zoveel zeeleeuwen
dat je oordoppen nodigt hebt om in slaap te vallen. Blue
footed boobies die een dans doen waar "Pedo" Michael
Jackson een puntje aan kan zuigen. Babie zeeleeuwen onderwater
die tegen je benen aan duwen omdat je even niet met ze
speelt. Ik kan zo nog wel even doorgaan... Eindeloos door
zelfs.
Dit is een paradijs en ik voelde me er als een vis in
het water. Zo puur, zo echt en toch ook zo ver weg van
wat ik kende. De lat ligt voor mij nu zo hoog, dit kan
nooit meer geëvenaard worden.
Op de eilanden heerst rust en zijn de dieren de baas.
Geen vervuiling, geen ellende, alleen maar puur genot.
Zoals ik al schreef: ik kan dit aan niemand uitleggen wat
je daar te zien krijgt. Je moet het zelf zien, voelen,
ruiken, proeven en dan pas geloven.
Op de boot een moeilijke maar verstandige beslissing genomen:
ik kom naar huis! Had graag Zuid-Amerika afgemaakt volgens
mijn planning maar ik durf het niet aan met mijn rug. Hij
zit vast, voelt niet 100% en irriteert me. Het was niet
makkelijk maar ik heb de beslissing genomen en zoals ik
tegen Karsten zei in Nieuw Zeeland, ik bewaar deze plekjes
gewoon...
Ik moet ook wel eerlijk zeggen dat het in- en uitpakken
me ging vervelen. Nu ik de beslissing genomen heb wil ik
ook snel naar huis, en daarom a.s. dinsdag
16 maart weer
thuis. Ik mis jullie allemaal wel in dat gekke grijze kleine
landje aan de Noordzee. Mis ook mijn hond Abel; als hij
me nog maar kent!
Wat een reis heb ik achter de boeg. Zoveel indrukken,
culturen, vriendelijke mensen, vervelende mensen, heerlijk
eten, vies eten, gevaarlijke plekken, veilige plekken,
een paradijs in de Pacific en een heerlijk stuk met mijn
moeder, Karsten en de familie Bosman. Te gers gewoon.
De site zal na deze update nog verder worden uitgewerkt.
Natuurlijk gaan de schrijf fouten eruit en komen er veel
mooie, leuke en grappige filmpjes bij. Tevens zal ik het
hoofdstuk "info" aanvullen met bruikbare tips voor diegene
die naar een gebied gaat waar ik ben geweest.
Tot zover even van een gelukkige ontspannen en bevoorrechte
Titus vanuit Santiago, Chili.
Carpe Diem, Eric Willem TITUS
Let op: Als je
een foto pagina bekijkt staat er bij bijna alle
foto's commentaar bij. Je kan dit zien door
je muis op een foto te wijzen en deze te laten staan.
Er zal dan automatisch bij je muisaanwijzer een tekstblokje
verschijnen met commentaar of uitleg.
Dit is al vanaf het begin zo op een paar pagina's die ik nog moet doen
maar ik begreep dat het niet voor iedereen duidelijk was...
Mijn fout natuurlijk, kan je ook niet weten! Zal het nog op de foto pagina's
zelf zetten... |
|
